فیبرهای عضلانی پس از دوره‌های طولانی حفظ یک وضعیت ثابت یا انجام ورزش‌های با شدت بالا، مستعد پارگی‌های میکرو-و تجمع اسید لاکتیک هستند که منجر به سفتی و اسپاسم عضلانی می‌شود. تحریک کمپرس سرد در دمای پایین می‌تواند میزان متابولیسم ماهیچه‌ها و مصرف اکسیژن را کاهش دهد، در نتیجه تنش عضلانی را کاهش داده و از درد عضلانی تاخیری (DOMS) جلوگیری می‌کند. برای بیماران مبتلا به درد گردن، شانه، کمر و ساق پا، استفاده مناسب از کمپرس سرد می‌تواند گروه‌های عضلانی منقبض را شل کند، گردش خون موضعی را بهبود بخشد و خاصیت ارتجاعی عضلانی را بازگرداند. پس از مرحله التهابی حاد، کمپرس سرد اغلب در درمان سرد و گرم متناوب برای تثبیت وضعیت و ایجاد پایه ای برای آموزش توانبخشی بعدی استفاده می شود.
هنگام استفاده روزانه از کمپرس سرد، از تمیز و خشک بودن پوست اطمینان حاصل کنید و برای جلوگیری از عفونت از قرار دادن آن در نواحی شکسته یا زخمی خودداری کنید. در صورت بروز واکنش های آلرژیک مانند قرمزی، خارش یا بثورات پوستی پس از مصرف، فورا مصرف را قطع کرده و محل را کاملا بشویید. برای افراد با کاهش حس، نوزادان و افراد مسن، مدت زمان مصرف باید به شدت کنترل شود تا از استفاده مداوم و طولانی مدت که می تواند منجر به سرمازدگی شود، اجتناب شود. به طور کلی توصیه می شود که هر استفاده از مدت زمان تجویز شده تجاوز نکند. کمپرس سرد فقط برای مراحل اولیه آسیب های حاد یا به عنوان یک درمان کمکی برای تب مناسب است. اگر علائم ادامه پیدا کرد یا با ناراحتی شدید همراه شد، باید برای ارزیابی وضعیت شما و تهیه یک برنامه درمانی جامع به بیمارستان بروید تا یک پزشک حرفه ای به آن مراجعه کنید. فقط به خنک کننده فیزیکی متکی نباشید و درمان مناسب را به تاخیر بیندازید.